پیدا





آیا (ره) به مردم وعده ی آب و برق مجانی داده اند؟

درخواست حذف اطلاعات

ادعا می شود که ، در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷در بهشت زهرا سلام الله علیها به مردم وعده داد که به شما آب و برق مجانی می دهیم و به این وسیله و با وعده های غیر واقعی درصدد فریب و همراه نمودن مردم بر آمدند. امری که با سیرۀ (ره) اصلاً قابل جمع نمی باشد و این مسأله برای دوست داران و یاران ، امری بسیار ناراحت کننده و سؤال برانگیز است. عده ای از منتقدین نیز معتقد هستند اصلاً اصل چنین وعده ای از لحاظ کارشناسی صحیح نیست و همان بهتر که محقق نشد. چرا باید توزیع انرژی رایگان باشد؟ آنهم برای مردم ما که این قدر در مصرف بی رویه کارنامۀ غیر قابل قبولی دارند! و معتقدند اصل وعدۀ مذکور یک وعدۀ غیر کارشناسی و ناپخته می باشد.


حالا بپردازیم به مستندات و اصل سخن راحل و توضیح آن. سوال اول این است که:

چه ی اولین بار این وعده را به مردم داد؟

این وعده (مجانی آب و برق) به هیچ عنوان در بهشت زهرا، یعنی در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ از طرف بیان نگردیده است! از بسم الله سخنان تا والسلام آن چنین جمله ای وجود ندارد که عده ای ادعا می کنند چرا سخنان کامل در بهشت زهرا پخش نمی شود؟!(متن کیهان وقت در سایت ها موجود است از بسم الله تا والسلام)

اولین بار این وعده در تاریخ ۸ اسفند ۱۳۵۷ توسط سخنگوی ت موقت، عباس انتظام با قیدی قابل تأمل اعلام می گردد:" برای کم درآمدها آب و برق مجانی می گردد."

اولین بار این وعده در تاریخ ۸ اسفند ۱۳۵۷ توسط سخنگوی ت موقت، عباس انتظام با قیدی قابل تأمل اعلام می گردد:" برای کم درآمدها آب و برق مجانی می گردد."

با بررسی ها بعمل آمده مشخص می گردد که سه بار راجع به آب و برق مجانی سخن گفته اند؛


مقطع اول این سخن نه در بهشت زهرا، که در پیام ۱۴ ماده ای نهم اسفند سال ۵۷، قبل از ترک تهران به مقصد قم با توجه به وضعیت حاکم بر کشور و بالا رفتن انتظارات مردم و قول و قرارهای بعضی سران و ان انقلاب بعد از اعلام ت موقت، خطاب به ملت ایران می فرمایند:

«من به ت راجع به مجانی آب و برق و بعضی چیزهای دیگر فعلا برای طبقات کم بضاعتی که در اثر تبعیضات خانمان برانداز رژیم شاهنشاهی دچار محرومیت شده اند و با ب ایی حکومت ی به امید خدا این محرومیت ها برطرف خواهد شد، سفارش اکید نمودم که عمل خواهد شد.» (صحیفه ، ج۶، ص۲۶۲)



با فاصله یک روزه از پیام قبلی، در بدو ورود به قم (۱۰ اسفند ۵۷) در سخنرانی مدرسه فیضیه فرمودند: «ما علاوه بر اینکه زندگی مادی شما را می خواهیم مرفه بشود، زندگی معنوی شما را هم می خواهیم مرفه باشد. شما به معنویات احتیاج دارید. معنویات ما را بردند اینها. دلخوش نباشید که مسکن فقط می سازیم، آب و برق را مجانی می کنیم برای طبقه مستمند، اتوبوس را مجانی می کنیم برای طبقه مستمند، دلخوش به این مقدار نباشید. معنویات شما را، روحیات شما را عظمت می دهیم؛ شما را به مقام انسانیت می رسانیم.» (صحیفه ، ج۶، ص ۲۷۳)

مجددا روز بعد (روز ۱۱ اسفند ۵۷) در کتابخانه مدرسه فیضیه (خطاب به خبرنگار رو مه اطلاعات) می فرمایند: «هر چه زودتر باید مشکل مسکن برای بی خانمان ها و فقرای ایران حل گردد و برای هر خانواده، مسکن مورد نیازشان تأمین شود، آب و برق برای فقرا و بی بضاعت ها باید مجانی گردد. به نظر من بیشتر انقل ون واقعی یعنی آنها که نیروی عظیم و کوبنده این انقلاب بودند، مردم غیر مرفه بودند. انی که بیشترین کشته ها را دادند و با نیروی ایمان واقعی و اعتقاد راسخ، باعث پیروزی انقلاب شدند، همان انی بودند که به هیچ وجه اشرافی و مرفه نبودند و از طبقه پا بودند.» (صحیفه ، ج۶، ص ۲۹۷)



نتیجه گیری:
هیچ گاه وعده آب و برق مجانی برای همه ی مردم را نداده اند

این وعده در هر سه مرتبه برای مستمندان ذکر شده است نه عموم مردم که این هم تحقق یافت. تحقق آن به این گونه بود که میزان مشخصی از مصرف تا مدت ها بعد از انقلاب رایگان بود و افزایش مصرف نسبت به آن میزان معین هزینه داشت، ضمن اینکه برای تحقق وعده های اقتصادی (ره) حساب صد - کمیتۀ امداد - بنیاد مسکن- بنیاد مستضعفان- جهاد سازندگی و...